Гаиләнең нигезе - әтинең төпле сүзе

Петров Вячеслав Андреевич - кырык еллык педагогик стажлы, үз һөнәренә чиксез гашыйк тарих укытучысы. Ул - үрнәкле гаилә башлыгы, абруйлы әти һәм бик яхшы кеше.

Вячеслав Андреевич Тәтербаш авылында хезмәт сөючән колхозчылар гаиләсендә туа. Аның әтисе Андрей Исаевич тракторчы булып эшләгән, ачык, изге күңелле кеше булган. Тәтербашта Андрей Исаевич кулы тимәгән өй юктыр, мөгаен. Әнисе Агриппина Федоровна мәктәптә пешекче булып эшләгән, һәм аның ул елларда пешергән ризыкларын укучылар һаман да онытмый. Алар әлегә кадәр Агриппина апаның пәрәмәчләрен искә төшерәләр - һәм бу истәлекләрдән чын-чынлап өй җылысы бөркелә. Хәзер аңа 85 яшь, Аллаһ Тәгалә аңа сәламәтлек бирсен!

Слава яхшы укый, төрле олимпиадаларда катнаша һәм еш кына призлы урыннар яулый. Мәктәптән соң ул авыл хуҗалыгы институтына укырга керергә хыяллана, ләкин конкурс артык зур булып чыга - берничә балл җитми кала. Ә аңа ул вакытта 18 яшь тула, һәм аны армиягә чакыралар. Вячеслав Кытай чигендә, Байкал аръягында чик буе гаскәрләрендә хезмәт итә. Хезмәттән соң өйгә кайту юлы бер атна вакытны ала, поезд аны ашыкмыйча гына ил киңлекләре буйлап алып кайта, һәм Вячеславның киләчәк турында уйларга вакыты күп була. Шунда ул тарихчы булырга карар кыла. Өенә кайткач, туганнары белән күрешә дә Стәрлетамак педагогия институтына документлар тапшырырга китә. Соңыннан ачыкланганча, егет үз язмышына каршы барган булып чыга…

Институтның берничә тулай торагы була һәм тарих һәм башлангыч белем бирү факультетлары студентлары 1 санлы тулай торакта яши. Нәкъ шунда ул булачак тормыш иптәше белән беренче тапкыр очраша. Башта дуслашып йөриләр: аларны төпле белем алырга һәм сайлаган һөнәрләрен чын-чынлап үзләштерергә омтылыш берләштерә. Алар бергәләп уку залына йөриләр, спорт һәм мәдәни чараларда катнашалар. Аларның характерлары төрле булса да, дөньяны бердәм кабул итүне һәм тормышка охшаш карашларын уртаклашып, бер-берсен гаҗәеп рәвештә тулыландыралар. Ут белән су кебек түгел, ә кояш белән яктылык кебек: һәрвакыт янәшә, һәрвакыт бергә. Озын буйлы, җирән чәчле, ялтырап торган коңгырт күзле егет белән нурлы елмаюлы, кара кашлы чибәр кыз бервакыт үз язмышларын бергә бәйләргә карар итә. Алар 29 февральдә - календарьның иң гадәти булмаган көнендә туй ясыйлар. Һәм әлегә кадәр дүрт елга бер генә тапкыр түгел, ә ел саен 28 февральдә шау-шулы һәм күңелле итеп туй көннәрен бәйрәм итәләр.

Икесе дә авыл мәктәбендә укыта башлый. Яхшы йорт салып керәләр. Хуҗалык булдырып, бәхетле тормыш белән яши башлыйлар.

«Минем Славик бик матур иде! Аңа гашыйк булмаслык түгел иде. Минем аңардан да гаделрәк беркемне дә очратканым юк. Ул хәтта яхшы якка да ялганлый белми. Тыныч, төпле. Без кырмыска һәм энә карагы кебек: мин җырлыйм, биим, ә ул һәрвакыт нидер эшли...» - Ирина Петровна үзенең тормыш иптәше турында шулай ди, һәм аның сүзләрендә һәм интонациясендә бәхетле хатын булуы сизелеп тора.

Дөрес, Ирина нәрсә генә эшләсә дә - мәктәптәме, өйдәме - ул һәрвакыт Вячеславның хуплаячагын һәм ярдәм итәчәген белә. Ирина Петровна - авыл старостасы һәм авыл клубының мәдәни оештыручысы, ул актив җәмәгать тормышы алып бара, һәм бу тормыш, шундый тугры һәм ышанычлы ир янында булганда, илһамланып, дәртләнеп эшләргә ярдәм итә. Алар бер-берсен ярты сүздән аңлый. Нәкъ менә шундый гаиләләрдә бәхетле балалар үсә: аларның сәләтләре һәм талантлары ачыла, белемгә омтылыш ныгый, чын максатлар туа.

Петровлар өч бала тәрбияләп үстергән, һәм аларның һәркайсы – ата-аналарының горурлыгы. Өчесе дә өметләрен аклаганнар, ләкин алдан салынган юлдан барганга түгел, ә үзләренең сәләтләрен табып, лаеклы юл таба белгәнгә.

Олы кызлары Екатерина Петровларның беренче шатлыгы. Мәктәптә ул бик яхшы укыган, һәм еш кына бер үк көнне берьюлы ике олимпиадада катнашырга өлгергән - һәм һәрберсендә җиңү яулаган. Мәктәптән соң Екатерина Оренбург медицина академиясен тәмамлый. Тугыз ел Стәрлетамакта ашыгыч ярдәм станциясендә эшли: башта күчмә кабул итүче табиб, аннары өлкән табиб, соңрак үзәкнең оператив бүлек мөдире була.

Ашыгыч ярдәм - үзенчәлекле дөнья: монда табиб карарына кеше тормышы бәйле, шуңа күрә һөнәри күнекмәләр генә түгел, характерның үзенчәлекле сыйфатлары да мөһим. Екатерина Вячеславовна Стәрлебаш, Миякә һәм Авыргазы районнары буенча подстанцияләргә җитәкчелек итә.

«Екатерина Вячеславовна - үз кул астындагылар белән аралашуда бик грамоталы һәм әдәпле доктор. Һәр иртә без аңа тәүлек буе дежур тору турында отчет ясадык, һәр катлаулы очракны тикшердек. Ул безне ашыгыч ярдәм фельдшеры белергә тиешле бөтен нәрсәгә өйрәтте: дөрес итеп диагноз куярга, чакырту карталарын тутырырга... барысын да санап бетереп булмый. Кыскасы, безнең барлык мәсьәләләрне хәл итте һәм башыннан алып ахырына кадәр диярлек өйрәтте. Шул ук вакытта ул һәрберебез белән уртак тел таба белә иде. Мин аңа остаз булганы өчен чын күңелдән рәхмәтлемен», - ди Стәрлебаш районы буенча ашыгыч ярдәм фельдшеры Эльмира Ярмөхәммәтова.

Петровлар гаиләсе - чын фикердәшләр командасы. Екатерина әнисенең проектларын хуплый: әле ансамбльгә акча бүлә, әле махсус хәрби операциягә солдатлар өчен акча җыюга кушыла. Ул шулай ук Стәрлетамак балалар йортындагы сабыйлар өчен әйберләр сатып алуга даими булыша.

Әлеге вакытта Екатерина Вячеславовна Петербургта яши һәм төньяк башкаланың ашыгыч ярдәм үзәгендә өлкән табиб булып эшли.

Уллары Андрей - Петровларның уртанчылары, максатчан кеше. Мәктәптән соң ул документларын бер генә югары уку йортына - Стәрлетамактагы Уфа дәүләт нефть техник университеты филиалына тапшырган. Әти-әнисе «кирәк була калса дип» тагын берәр урынга гариза бирергә киңәш итә. Андрей кыска гына итеп: «Юк!» дип җавап бирә.

Ул университетны яхшы билгеләргә тәмамлаган һәм хәзер Ишембай махсуслаштырылган химия катализаторлар заводында инженер булып эшли. Андрей инглиз телен яхшы белә һәм еш кына чит илгә командировкаларга йөри. Тормыш иптәше Ольга белән бергә алар дүрт яшьлек уллары Всеволодны тәрбиялиләр. Әйткәндәй, Сева 7 октябрьдә - Путин белән бер көнне туган. Гаиләдә аңа зур өметләр баглыйлар һәм шаяртып кына: «Володяларның барысы да уңышлы булырга тиеш!» диләр.

Ольга - профессиональ фотограф. Каенанасы җитәкчелек иткән «Сеспель» чуваш халык вокаль ансамбле чыгышларын да төшерә. Ольга белән Ирина Петровна арасында - җылы, ышанычлы мөнәсәбәтләр, һәм аның мәдәни чараларын төшерү алар өчен рухи аралашу өчен тагын бер сәбәп. Кече уллары Константинны Стәрлебаш районында яхшы беләләр. Бала чагында ук ул район Мәдәният йортының зур концертларында катнаша. Апасы белән абыйсы кебек үк, Костя да мәктәптә бик яхшы укый. Ул Уфа фән һәм технологияләр университетының Стәрлетамак филиалына укырга керә, беренче курстан югары стипендия ала һәм ике тапкыр Башкортстан Республикасы Башлыгы стипендиаты була.

Уку елларында Константин Петербургта һәм Казанда студентларның фәнни-тикшеренү конкурсларында катнаша, Стәрлетамактан чуваш җәмгыяте вәкиле була. Мәскәүдә ул «Билингва» ике телле эсселар конкурсында катнашкан, аның максаты - Русия һәм дөнья халыклары телләренә ярдәм итү. Ул күп санлы Дипломнар һәм бүләкләргә ия. Университетны ул кызыл диплом белән тәмамлаган, ә 2026 елның иң яхшы чыгарылыш студенты буларак «Поручительство чести» дипломына лаек булган. Бүләкне әнисенә алырга туры килгән: ул вакытка Константин инде Русия армиясе сафларына алынган.

Константин дүртенче ай инде Ватанга бурычын үти. Ул Пензада, артиллерия гаскәрләрендә хезмәт итә. Характеры буенча әтисенә охшаган - шундый ук тыныч, изге күңелле, тәрбияле һәм итагатьле.

Петровлар менә шундый акыллы, яхшы күңелле балалар үстергән. Алар үз балаларына туган мәдәнияткә, телгә, Ватан тарихына сөю, ә иң мөһиме - вакытлар үтү белән көчләрен югалтмый торган кыйммәтләр: хезмәт сөючәнлек, максатчанлык, намуслылык, игелеклелек тәрбияли алганнар. Өчесен дә сирәк һәм кыйммәтле сыйфат - кешеләрне ярату берләштерә.

Болар барысы да - Петровларның утыз биш еллык уртак тормыш хезмәте, аларның көндәлек, күзгә ташланмый торган, әмма балалар тәрбияләүгә шундый мөһим өлеш кертүләре нәтиҗәсе.

Гаилә бик кунакчыл: аларның өйләре еш кына кунаклар белән тулы. Петровлар беркемне дә махсус чакырмыйлар, ләкин беләләр: бәйрәм көннәрендә һичшиксез туганнары, якыннары, дуслары киләчәк. Шуңа күрә аларның өстәле һәрвакыт әзер. Ирина Петровна – уңган хуҗабикә, һәм аларның өендә аеруча рәхәт. Бу гаиләдә мәхәббәт һәм хөрмәт янәшә яши, бер-берсе белән бәхәсләшмиләр, ә тулыландыралар. Вячеслав Андреевичның әти буларак абруен Ирина Петровна һәрвакыт хуплый, һәм ул хәзергә кадәр тормыш иптәшенең яхшылыгына, ачыклыгына һәм хезмәт сөючәнлегенә соклануын дәвам итә. Нәкъ менә шуңа күрә аларның балалары хөрмәт мәхәббәттән ким булмаган мохиттә үскәннәр. Аларның бәхет сере шунда.

Вячеслав Петров йөзендә без район әтиләрен Әтиләр көне белән котлыйбыз! Сезгә һәм гаиләләрегезгә тынычлык һәм җылылык телибез!

Зөлфия ГЫЙЗЗЕТДИНОВА.

Фото гаилә альбомыннан.